Updated: Feb 14

Δεν υπάρχει ανθρώπινη σχέση που να μην έχει δύσκολες στιγμές, που να μην έχει τα πάνω και τα κάτω της. Όμως, υπάρχουν κάποια πράγματα που πολλοί άνθρωποι κάνουν, τα οποία σαμποτάρουν την ισορροπία της σχέσης και πολλές φορές την καταδικάζουν. Παρακάτω θα δούμε επτά από τα λάθη που συμβαίνουν συχνότερα και πώς αυτά επηρεάζουν τις σχέσεις. Αν διακρίνεις τον εαυτό σου σε κάποιο από αυτά, μην απογοητευτείς! Το πρώτο βήμα είναι πάντα η αναγνώριση! Σε κάθε λάθος που θα περιγράψω, θα δώσω κι έναν εύκολο τρόπο για να βελτιωθείς ώστε να μην το ξανακάνεις.



Φωτογραφία: Tony Diaz @iamtonidiaz


  1. Εστιάζουμε σε αυτά που δεν μας αρέσουν. Ο γενικός κανόνας λέει ότι εκεί που εστιάζουμε, εκεί καταναλώνουμε και την περισσότερη ενέργειά μας. Το πού θα αφιερώσουμε την προσοχή μας είναι καθαρά δική μας επιλογή. Το να εντοπίζουμε στοιχεία του χαρακτήρα ενός ανθρώπου τα οποία δεν μας αρέσουν στην αρχή μιας σχέσεις μπορεί να είναι σωτήριο και να μας βοηθήσει να καταλάβουμε αν θέλουμε πραγματικά να είμαστε με αυτόν τον άνθρωπο ή όχι. Όμως, όταν η σχέση μας έχει προχωρήσει και εμείς εστιάζουμε σε πράγματα τα οποία είναι ανούσια (όπως πχ το ότι ξεχνάει επετείους, βαριέται να μαζέψει τα ρούχα του, ή κάνει σαν παιδί όταν βρίσκεται με φίλους του, κλπ) τα οποία πάντα μπορούν να διορθωθούν ή να πάψουν να μας ενοχλούν, μπαίνουμε σε μια διαδικασία η οποία θα αποδώσει μόνο σε γκρίνια και τσακωμούς. Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τους λόγους για τους οποίους είμαστε μαζί με αυτόν τον άνθρωπο και ας αποδεχτούμε το γεγονός ότι κανείς δεν είναι τέλειος.

  2. Περιμένουμε ότι ο σύντροφός μας σκέφτεται και συμπεριφέρεται όπως εμείς. Μα ο σύντροφός μας δεν είναι εμείς. Όσο μεγαλώνουμε λαμβάνουμε διάφορα ερεθίσματα και διαμορφώνουμε μια συγκεκριμένη άποψη για το πώς πρέπει να είναι οι σχέσεις. Πολύ συχνά η άποψη αυτή είναι λανθασμένη, αφού βασίζεται σε μη ρεαλιστικά δεδομένα (βιβλία, ταινίες, υποκειμενικές απόψεις για σχέσεις άλλων, λανθασμένες απόψεις που μας μεταφέρουν τρίτοι, κλπ). Ο άνθρωπος με τον οποίο επιλέγουμε να συνδεθούμε συναισθηματικά σαφώς και σίγουρα θα έχει τη δική του κοσμοθεωρία. Δεν μπορούμε να περιμένουμε οι σκέψεις και οι συμπεριφορές του να είναι ίδιες με τις δικές μας. Οι λύσεις είναι τρεις: μπορούμε να γιορτάσουμε τις διαφορές μας, να μην τους δώσουμε σημασία, ή να τις ενσωματώσουμε και να βγάλουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Το ρήμα "αγαπώ" δεν δηλώνει μια κατάσταση, όπως το "κάθομαι". Είναι πιο ενεργητικό, όπως το "προσπαθώ". Το να αγαπάς κάποιον σημαίνει πως θα αποδεχτείς το ότι αυτός που αγαπάς είναι όπως είναι τη δεδομένη στιγμή στο χρόνο. Και βέβαια, αυτό χρειάζεται προσπάθεια, όμως είναι και αυτό που θα μας γεμίσει ολοκληρωτικά. Το ότι κάποιος άλλος άνθρωπος δεν σκέφτεται και δεν λειτουργεί όπως εμάς, το ότι θέλει να ικανοποιήσει δικές του ανάγκες τις οποίες εμείς δεν μπορούμε να νιώσουμε, να καταλάβουμε ή να μοιραστούμε δε σημαίνει ότι δεν μας αγαπάει. Δεν χρειάζεται να τα παίρνουμε όλα προσωπικά!

  3. Ψάχνουμε το κρυμμένο νόημα στα πάντα. Παρακαλώ, επαναλάβετε μετά από εμένα: οι υποθέσεις δεν βοηθούν πουθενά. Οι υποθέσεις είναι προβολές της δικής μας πραγματικότητας. Κλωθογυρίζουμε στο κεφάλι μας συζητήσεις, αναλύουμε μηνύματα, ψάχνουμε τι θα μπορούσε να είχε πάει καλύτερα στο τελευταίο μας ραντεβού, θυμώνουμε που δεν απάντησε αμέσως στο τηλέφωνο (μα τι πιο σημαντικό έχει να κάνει;;) αλλα όλα αυτά πρέπει να σταματήσουν οπότε ας κάνουμε ένα βηματάκι προς τα πίσω και ας κάνουμε τη χάρη πρώτα από όλα σε μας να σταματήσουμε αυτήν την κατάσταση που δεν οδηγεί κάπου. Λίγο-πολύ το έχουμε νιώσει όλοι: η εμμονή μας με το να αποκρυπτογραφήσουμε τα πάντα υπεραναλύοντάς τα μας προκαλεί τόσο άγχος που δεν μπορούμε να αφεθούμε και να ευχαριστηθούμε πραγματικά ένα ραντεβού!

  4. Παίζουμε παιχνίδια. Οκ, το καταλαβαίνω. Χρειαζόμαστε μια κάποια επιβεβαίωση ότι το άλλο άτομο όντως ενδιαφέρεται για εμάς. Παρ'όλα αυτά, είμαι κάθετη στο να πιστεύω ότι το να μην απαντάμε στα μηνύματα ή να μην ανταποκρινόμαστε στις κλήσεις κάθε άλλο παρά "άνεση" υποδηλώνει. Άλλωστε με ποιο δικαίωμα μετα μπορούμε να θυμώσουμε αν κάνουν και δύο μέρες να απαντήσουν στα μηνύματά μας. Ούτε χρειαζόμαστε κόλπα και τερτίπια για να "περάσουμε ένα μήνυμα" ή για να ζητήσουμε κάτι που έχουμε ανάγκη. Ας δίνουμε το σωστό παράδειγμα. Μια σχέση χρειάζεται να βασιστεί στην αμοιβαία ειλικρίνεια, στην αυθεντικότητα, στον αμοιβαίο σεβασμό, ακόμα κι αν βρίσκεται στην αρχή.

  5. Δεν εκφράζουμε αυτά που θέλουμε. Αντί για αυτό, απαιτούμε από τον άλλον να ξέρει ανά πάσα ώρα και στιγμή αλλά και ακριβώς τι θέλουμε. Αν δεν δείξει κάτι τέτοιο, εμείς θυμώνουμε, θεωρούμε ότι δεν μας αγαπάνε, κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Μέχρι που δεν θα μπορούμε άλλο να αντέξουμε την απογοήτευση και το ξέσπασμα θα είναι δυσανάλογο της αφορμής, γιατί θα μοιάζει με χιονοστιβάδα: από ένα κούνημα στην κορυφή του βουνού καταλήγουν σχεδόν τα πάντα στην πλαγιά κάτω από το χιόνι. Με άλλα λόγια: θυμώνουμε που δεν θέλει να βγει μαζί μας γιατί θέλει να ξεκουραστεί βλέποντας τηλεόραση, αλλά φτάνουμε σε σημείο να καβγαδίζουμε για το περασμένο καλοκαίρι που "ήθελα να πάμε διακοπές οι δυό μας αλλά δεν το πρότεινες..." Δεν μπορούμε, λοιπόν, να απαιτούμε από κανέναν να είναι μέσα στο μυαλό μας. Πόσο μάλλον να έχουμε παράπονα για κάτι που θέλαμε αλλά δεν το ζητήσαμε. Ταυτόχρονα, βέβαια, πρέπει να αφήνουμε και μάλιστα, να παροτρύνουμε το σύντροφό μας να εκφράζει ανοιχτά αυτά που θέλει.

  6. Προσπαθούμε να έχουμε τον έλεγχο και να "μανατζάρουμε" τα πάντα. Με ποιους θα μιλήσει, τι θα πει, τι θα φάει, τι θα πιει, πού θα στείλει βιογραφικό, τι θα φορέσει στη δουλειά. Χωρίς να μας έχει ζητήσει συμβουλή ή γνώμη. Αν αυτό είναι κάτι που κάνουμε, θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε γιατί το κάνουμε. Ποια βαθύτερη ανάγκη μας εξυπηρετεί το να θέλουμε να ελέγχουμε τα πάντα, ακόμη και το σύντροφό μας; Είναι, μήπως, η ανασφάλεια που νιώθουμε να αφήσουμε τα πράγματα, που ούτως ή άλλως δεν είναι στο δικό μας έλεγχο, ελεύθερα; Έπειτα, πώς θα αφήσουμε τον σύντροφό μας να έχει την δική του προσωπικότητα αν θέλουμε να επιβληθούμε με τα δικά μας μέτρα και σταθμά;

  7. Κρατάμε το "σκορ". Δεν αφήνουμε τίποτα να πέσει κάτω. Έγινε λάθος; - Θα πληρωθεί. Ακόμα κι αν ο άλλος προσπαθεί να γίνει καλύτερος εμείς απαιτούμε να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος. Το ζητούμενο είναι τα λάθη αυτά να μην επαναλαμβάνονται και να μην έρχονται στην επιφάνεια κάθε φορά που δεν πάνε καλά τα πράγματα. Ακόμα κι αν θεωρούμε ότι ο άλλος έχει κάνει πιο πολλά λάθη από εμάς, ίσως να σκεφτούμε ότι δεν ξέρουμε την άλλη πλευρά του νομίσματος αφού δεν μπορούμε να κρίνουμε τον εαυτό μας αντικειμενικά. Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να συγχωρούμε πραγματικά και να προχωράμε παρακάτω.


Φωτογραφία: Robert Frank, Παρίσι, 1950

Το γνωστό ανέκδοτο: " Ένας άντρας παντρεύεται μια γυναίκα πιστεύοντας ότι εκείνη δεν θα αλλάξει ποτέ. Μια γυναίκα παντρεύεται έναν άντρα πιστεύοντας ότι εκείνος θα αλλάξει εντελώς. " δεν έχει βγει χωρίς λόγο. Είναι τόσα πράγματα που επηρεάζουν τους ανθρώπους στη ζωή και τόσες οι αλλαγές που γίνονται που οφείλουν και οι δύο πλευρές σε ένα ζευγάρι να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις όποιες αλλαγές σε όποιο βαθμό. Οι αλλαγές αυτές ίσως ελαχιστοποιηθούν αν το ζευγάρι θέσει γερές και ειλικρινείς βάσεις εξ' αρχής, ώστε να αποφευχθούν μελλοντικές δυσάρεστες εκπλήξεις.



ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: η όποια αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρος αυτού χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της συγγραφέως.

27 views0 comments
  • giakoumatouvassiliki

Updated: Feb 10

Αγάπη είναι...

... να νιώθεις ασφαλής στην αγκαλιά του.

... να της φτιάχνεις τον αγαπημένο της καφέ το απόγευμα, εκεί, κατά τις 16.00.

... να τον αφήνεις να σου μιλάει με τις ώρες για κάτι που τον εξιτάρει.

... να την κοιτάζεις στα μάτια όταν σου μιλάει.

... να τον θαυμάζεις ακριβώς για όλα αυτά που είναι.

... να πιστεύεις ότι μπορεί να κάνει τα πάντα.

... να θες να είσαι καλά για να τον προσέχεις.

... να είναι το καμμένο φαγητό καλός λόγος για να παραγγείλετε πίτσα.

... να είναι η τεμπελιά και η ξεκούραση καλοί λόγοι για να παραγγείλετε πίτσα.


Φωτογραφία: Sarah Hall Photography

... να σου διαβάζει βιβλίο το βράδυ πριν κοιμηθείτε.

... να του πλένεις την πλάτη όταν κάνει ντουζ.

... να έχετε τα "δικά σας" αστεία.

... να μπορείς να συνεννοηθείς με ένα βλέμμα.

... να νιώθεις ζέστη μέσα σου στη σκέψη της.

... να είσαι ο εαυτός σου κοντά του.

... να σέβεσαι.

... να ξενυχτάς δίπλα της όταν δεν είναι καλά.

... να ανυπομονείς να βρεθείτε.

... να χαζεύετε μαζί το άπειρο.

Φωτογραφία: Manuel Vagos

... να είναι ο καλύτερός σου φίλος.

... να την εμπιστεύεσαι.

... να νιώθεις ευθύνη για την εμπιστοσύνη της προς εσένα.

... να θες να κάνεις κάθε του μέρα ξεχωριστή.

... να του θυμίζεις να πάρει μαζί του γυαλιά ηλίου.

... να πηγαίνεις στο περίπτερο για τσιγάρα και να της παίρνεις την αγαπημένη της σοκολάτα.

... να ξέρεις πότε να μιλάς και πότε να σιωπαίνεις.

... να συγχωρείς.

... να εκτιμάς τη γνώμη της.

... να του ακουμπάς το πόδι κάτω από το τραπέζι.

... να μην περιμένεις τίποτα κι όμως να τα έχεις όλα.

... να παίρνεις κουράγιο μόνο και μόνο επειδή υπάρχει.

... να έχεις χώρο να ανασάνεις.

... να υποχωρείτε και οι δύο από λίγο.

... να γελάς.

... να βρίσκεις συνέχεια καινούριους λόγους για να την ερωτεύεσαι.

Φωτογραφία: Kees Scherer: Ballerina ‘in the cap’, Amsterdam, 1952

... να είσαι περήφανη για αυτόν.

... να τη σκέφτεσαι ακόμα και όταν είναι στο διπλανό δωμάτιο.

... να σου λέει: "τα έκανα θάλασσα" και να απαντάς: "δεν πειράζει, πάμε για κολύμπι"

... να σε κρατάει από το χέρι.

... να κοιμάστε χωριστά το καλοκαίρι που σκάει ο τζίτζικας.

... να περπατάς δίπλα της - όχι πίσω της, ούτε μπροστά της.

... να ξέρεις τι τον κάνει ξεχωριστό για σένα.

... να μην ξέρεις γιατί την αγαπάς.

... να μιλάς ειλικρινά.

... να ακούς, χωρίς να ερμηνεύεις.

... να κάνετε σαν έφηβοι.

... να συμπληρώνετε ο ένας τον άλλο.

Φωτογραφία: Anne Bauchinger

... να εμψυχώνετε ο ένας τον άλλο.

... να ξέρεις ότι δεν θα σε αφήσει να πέσεις.

... να μην θες να τα ερμηνεύεις όλα με τη λογική.

... να νιώθεις ότι μαζί της μπορείς να τα αντιμετωπίσεις όλα.

... να επικοινωνείς.

... να της σκας ένα φιλί κάθε φορά πριν πάει στη δουλειά.

... να του σκεπάζεις την πλάτη τη νύχτα που κοιμάται.

... να εξελίσσεστε μαζί.

... να σέβεσαι τα όρια.

... να μην κρατάς αρχείο λαθών.

... να έχετε παρατσούκλια ο ένας για τον άλλο.

... να περνάτε καλά μαζί.

Φωτογραφία: Lutz Dille, 1959

... να μην θες να τον αλλάξεις.

... να τον αγκαλιάζεις την ώρα που έχει τα χέρια του γεμάτα σαπουνάδες πλένοντας τα πιάτα.

... να μη σε νοιάζει τι θα πούνε οι άλλοι.

... να τσακώνεστε με την ψυχή σας και μετά να είναι σαν να μην έγινε ποτέ.

... να μη φοβάσαι να τσακωθείς.

... να τσακώνεστε μέσα στη βροχή και να σου λέει: "έλα κάτω από την ομπρέλα, θα βραχείς."

... να είναι ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτεσαι στα δύσκολα.

... να της αφήνεις σημείωμα στο τραπέζι της κουζίνας πριν φύγεις για δουλειά, για να το βρει όταν ξυπνήσει.

... να μπαίνεις αθόρυβα στο δωμάτιο όταν κοιμάται.

... να κόβεις ένα λουλούδι από τον κήπο και να το βάζεις δίπλα της σε ένα ποτηράκι όταν ακόμα κοιμάται.

Φωτογραφία: Josef Sudek, Μπουμπούκι λευκού τριαντάφυλλου, 1954

... να κοιτάζετε μαζί τα αστέρια.

... να δίνει χρώμα στη ζωή σου.

... να θέλεις όσο κανείς άλλος το καλό της.

... να τον ενθαρρύνεις να εκφράζει όσα κρύβει μέσα του.

... να μπορείς να δώσεις σημασία στις ανάγκες σου χωρίς να νιώθεις άσχημα.

... να θέλεις να τον δεις επιτυχημένο.

... να είσαι σε θέση να αναγνωρίζεις τα συναισθήματά της.

... να θυμάσαι ότι έχεις να κάνεις με άνθρωπο.

Φωτογραφία: W. Eugene Smith


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: η όποια αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρος αυτού χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της συγγραφέως.


23 views0 comments
  • giakoumatouvassiliki

Είναι ταλαντούχα. Είναι εντυπωσιακή. Και μόλις έγραψε ιστορία. Η Marta Gardolińska είναι η πρώτη γυναίκα που θα διατελέσει διεθύντρια μουσικής σε μια από τις πέντε όπερες του Παρισιού και συγκεκριμένα στην Opéra national de Lorraine, στο Nancy. Μάλιστα, είναι ο πρώτος άνθρωπος πολωνικής καταγωγής που θα διατελέσει σε διευθυντική θέση στον οργανισμό.


Η Marta είναι η πρώτη γυναίκα που ορίζεται διευθύντρια μουσικής σε Όπερα του Παρισίου. Credit: Bartek Barzcyk

H Marta γεννήθηκε και μεγάλωσε, μέχρι τα 22 της, στη Βαρσοβία της Πολωνίας, όπου για αρκετά χρόνια πριν ακολουθήσει μια καριέρα στη μουσική εκπαιδευόταν στην ακροβατική γυμναστική. Σπούδασε μουσική στο Μουσικό Πανεπιστήμιο Frédéric Chopin στη Βαρσοβία καθώς και στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικής Τέχνης της Βιέννης.


Έχει συνεργαστεί με συμφωνικές ορχήστρες παγκοσμίου εμβέλειας. Η συνεργασία της με την Όπερα της Λορραίνης ξεκίνησε στη διάρκεια του lockdown όπου εργάστηκε με τον οργανισμό για να ανεβάσουν μια ξεχασμένη όπερα μετά-ρομαντικής εποχής, “Der Traumgörge” του Aleksander Von Zemlinski, η οποία ανέβαινε για πρώτη φορά σε όπερα γαλλικής σκηνής.



"Είμαι πολύ περήφανη που θα συμβάλλω στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ζωής του Νανσύ, μιας πόλης όπου η επιρροή του Πολωνού βασιλιά Στάνισλαβ Λεσύνσκι ήταν τόσο μεγάλη. Ελπίζω να εκπροσωπήσω επάξια την πολωνική κουλτούρα στο Νανσύ" είπε η Marta σε συνέντευξή της στο The First News. Φωτογραφία: Marta Gardolińska/Facebook

Εν έτει 2021, παρόλο που οι γυναίκες αποτελούν ένα αρκετά σημαντικό κομμάτι της μουσικής -ιδιαίτερα των ειδών που είναι πιο διαδεδομένα στο ευρύ κοινό- τομείς όπως: η παραγωγή μουσικής, η κριτική μουσικής και η δημοσιογραφία, καθώς και άλλοι, λιγότεροι γνωστοί, είναι τομείς όπου το ανδρικό φύλο εξακολουθεί και αποτελεί πλειοψηφία. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ακόμα μεγαλύτερη πτώση στον αριθμό γυναικών στη βιομηχανία της μουσικής, σύμφωνα με έρευνα της Stacy L. Smith, του Πανεπιστημίου της Ν. Καλιφόρνια. Όσον αφορά την κλασική μουσική, παρόλο που ένας σημαντικός αριθμός συνθετών είναι γυναίκες (από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα), αυτές αναφέρονται ελάχιστα σε εγκυκλοπαίδειες και σε ιστορικά συγγράμματα, όπως και τα έργα τους που επιλέγονται σπάνια να ανέβουν σε κάποια παράσταση.


Γυναίκες μουσικοί απαντώνται συχνότερα σε σχήματα κλασικής μουσικής παρά οπουδήποτε αλλού. Ωστόσο, τα ποσοστά σε μεγάλες ορχήστρες όπως αυτή της Βιέννης ή της Συμφωνικής του Μοντρεάλ, μόλις που αγγίζουν το 6%. Μάλιστα, η φιλαρμονική της Βιέννης μόλις το 1997 συμφώνησε να δέχεται γυναίκες ως μέλη της ορχήστρας, με τη Χριστουγεννιάτικη συναυλία τους το 2006 να τους βρίσκει με μια γυναίκα, στην άρπα. Όσο για άλλου είδους μουσική, η εκπροσώπηση των γυναικών είναι ελάχιστη -πέρα από το κομμάτι του τραγουδιού.


Σύμφωνα με την Jessica Duchen, δημοσιογράφος σε θέματα μουσικής της λονδρέζικης εφημερίδας The Independent, σε συνέντευξή της στο ραδιοφωνικό σταθμό CBC του Καναδά, αναφέρει πως οι γυναίκες στο χώρο της κλασικής μουσικής πολύ συχνά "κρίνονται ανάλογα με την εμφάνισή τους, αντί για το ταλέντο τους" κάτι που ενισχύει την πίεση που δέχονται στο να "δείχνουν σέξι στη σκηνή αλλά και σε φωτογραφίες." Η Duchen αναφέρει πως "υπάρχουν γυναίκες που αρνούνται να προωθήσουν τον εαυτό τους βασιζόμενες στην εξωτερική τους εμφάνιση... ωστόσο αυτές που το κάνουν συνήθως είναι, από άποψης υλικών απολαβών, αρκετά πιο επιτυχημένες." [πηγή: https://www.cbc.ca/listen/live-radio?radio_one=ottawa&cbc_music=toronto]


Με αυτά τα δεδομένα και σε ένα κόσμο όπου οι γυναίκες εξακολουθούν και υποεκπροσωπούνται σε πάρα πολλούς τομείς -ακόμα και στη μουσική- νέα όπως αυτά της Marta είναι ενθαρρυντικά και οφείλουμε να τα αναπαράγουμε. Μπορεί να έχουμε μπροστά μας αρκετό δρόμο για να διανύσουμε μέχρι να καταφέρουμε να πείσουμε πρώτα από όλα τις ίδιες τις γυναίκες να μην υποτιμούν τους εαυτούς τους και να διεκδικούν τα αυτονόητα. Όμως αυτό θα πρέπει να αποτελεί ένα παραπάνω κίνητρο για να αρχίσουμε να τρέχουμε λίγο γρηγορότερα και με λίγο περισσότερο θάρρος προς το στόχο μας. Είναι μεγάλο το βήμα, αλλά η ιστορία μας έχει αποδείξει ότι χωρίς ιδρώτα και δάκρυα τίποτα μεγάλο δεν έγινε.


Απολαύστε την Marta Gardolińska στη διεύθυνση της Συμφωνικής Ορχήστρας του Bournemouth, με την 4η συμφωνία του Τσαϊκόφσκι.


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: η όποια αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρος αυτού χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της συγγραφέως.

7 views0 comments
  • Instagram

©2020 by V. Giakoumatou